Van kleins af aan durft hij al de discussie aan te gaan, iets wat een advocaat siert. Met al 20 jaar in ondernemings- en insolventierecht is Rogier Wijn een ervaren kracht binnen De Bok.  Wij stellen hem graag aan je voor!

  • Hoe lang ben je werkzaam bij De Bok en op welk vakgebied?

Bijna zeven jaar werk ik hier nu. Ik hou mij al 20 jaar als advocaat bezig met ondernemingsrecht en insolventierecht.

Meer specifiek gaat het om het voorkomen of oplossen van problemen waar ondernemers bij betrokken (kunnen) raken. Denk hierbij aan geschillen over het nakomen van afspraken. Het liefste vind ik in overleg met de andere partij een oplossing. Alleen als dat echt niet anders kan, wordt er geprocedeerd.

Los van mijn activiteiten als advocaat,  treed ik op als curator in faillissementen. Dan wikkel ik de onderneming af, waarbij het vermogen te gelde wordt gemaakt en onder de schuldeisers wordt verdeeld. Inmiddels heb ik zo vele ondernemingen van binnen gezien, met alle sores die daarbij horen.

  • Hoe ziet een werkweek bij De Bok er voor jou uit?

Er zitten vijf werkdagen in een week en dat probeer ik ook zo te houden. Alleen wanneer het nodig is, werk ik in het weekend. Hetzelfde geldt voor de avonden. Als je de hele dag werkt, komt het gezinsleven in de (vroege) ochtend en in de avond aan de beurt. Met een vol sociaal leven gaat dat eigenlijk ook niet anders. Veel heb je in de hand door gewoon goed te plannen. Maar soms ontkom je er niet aan om ook op een avond of een keer op een weekenddag met je werk bezig te zijn.

Kantoor hanteert overigens normale werktijden. Men begint hier tussen 8 en 9 uur ’s ochtends en stopt ermee tussen 17 en 19 uur. Het is eenvoudig; als je werkt wanneer er moet worden gewerkt, ben je ook vrij als je vrij hebt. Simpel.

  • Waar ben je het meest trots op uit jouw carrière bij De Bok?

Jonge honden die hier als advocaat beginnen, moeten nog heel veel leren. Dat vergt behoorlijk wat sturing. Als ik vervolgens zie dat zo’n advocaat een sprong in zijn of haar ontwikkeling maakt, dan kan ik daar wel trots op zijn. Dat had ik bijvoorbeeld een keer toen een jonge advocaat tijdens een pleidooi bij een Gerechtshof alles en iedereen inpakte. Geweldig. Natuurlijk had zij die prestatie helemaal zelf geleverd en kwam haar alle lof toe, maar ik had het (trotse) gevoel daar een bijdrage aan te hebben geleverd.
Verder ben ik niet zo vaak trots. Ja, als ik een mooi vonnis binnenkrijg of een zaak tot een goed einde breng, geeft dat natuurlijk een boost.

  • Wat vind je het uitdagendste aan het werken bij De Bok?

Daar kan ik kort over zijn: de juiste mensen, op de beste manier in mijn zaken betrekken. Wij hebben hier heel wat karakters rondlopen, met elk hun eigen sterke en minder sterke kanten en met elk hun eigen gebruiksaanwijzing. Elke zaak is anders en vereist dus ook een unieke aanpak. Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat de zaak de mensen krijgt die het verdient. Dat kan soms behoorlijk uitdagend zijn.

  • Waar ligt jouw passie binnen het vakgebied?

Het schrijven van een conclusie en het houden van een pleidooi is voor een advocaat echt heel leuk en prikkelend. Helemaal als je de zaak wint. Dat kan ik dus gemakkelijk en graag de hele dag doen, elke dag.

Maar wat ik nog veel liever doe, is het oplossen van een probleem waarmee mijn cliënt in zijn maag zit, waarna hij weer verder kan met zijn onderneming. Klinkt misschien wat gemaakt, maar het is wel zo.

Kijk, een advocaat wordt er vaak pas bij betrokken wanneer de situatie is geëscaleerd of dreigt te escaleren. Partijen verwijten elkaar van alles en hebben  een probleem dat zij niet meer zelf kunnen oplossen. In de meeste gevallen richt het probleem ook steeds meer schade aan. Er moet dus een oplossing komen.
Die oplossing kan eigenlijk alleen worden gevonden door, zonder te oordelen, enerzijds de kern van het struikelblok bloot te leggen en anderzijds de gedeelde belangen van beide partijen te identificeren. Het besef moet er ook zijn dat een oplossing pas echt een oplossing is als beide partijen daarmee uit de voeten kunnen. Beide partijen zullen dus moeten bewegen. Het zal geen verrassing zijn dat het een uitdagende zoektocht is, waarbij analytisch inzicht, inlevingsvermogen, inventiviteit en durf onmisbaar zijn. Het geeft super veel voldoening als je er dan in slaagt een voor beide partijen werkbare uitkomst te vinden. Echt een kick.

  • Welk beroep had jij gekozen als de advocatuur zou afvallen?

Lastig. Van jongs af aan wist ik al dat ik een advocaat was. Altijd bezig geweest met argumenteren. Graag lastige posities verdedigden, tegen mijn vriendjes, de voetbaltrainer of de leraar in. Kritisch, uitdagend. En heel competitief, altijd willen winnen. Met alles. Iets anders dan advocaat kwam dus eigenlijk niet aan de orde.

Als ik er zo over nadenk, had ik misschien toch ook wel boswachter willen worden. Lekker buiten. De wind in je haren. Veel minder hardcore denkwerk, maar evengoed betekenisvol werk. Beschermen wat de moeite waard is, voor een samenleving van mens en natuur. Ja, dat lijkt mij wel wat. En nu ik toch bezig ben; toen ik een jaar of 15 was, leek archeoloog mij ook heel interessant. Ik heb altijd wel een fascinatie voor oude culturen gehad. Maar een ander beroep dan advocaat heb ik nooit serieus overwogen, gelukkig!